Holandia

POMARAŃCZOWA REWOLUCJA
Wielki Ajax, Cruyff, Neeskesns, Van Basten, Rijkard, Koeman, Robben – od blisko czterdziestu lat Holendrzy grają najpiękniej w europie, ale pozostają najbardziej niespełnioną drużyną. Dla nich finały mistrzostw zawsze nadchodziły nie w porę.
Rewolucje rzadko wybuchają tam gdzie można się ich spodziewać. Przez dziesięciolecia Holandia była na piłkarskiej mapie świata ciemną plamą. Brała udział w 2 przedwojennych mundialach, w 1934 roku i cztery lata później, ale odpadła w pierwszej rundzie. Po wojnie awans był już nawet ponad siły, federacja już nawet nie zawsze wystawiała drużynę do eliminacji. Przez archaiczne przepisy o amatorstwie liga słabła z roku na rok, a najlepsi piłkarze uciekali za granicę, najczęściej do klubów francuskich. Talentów nie brakowało ale nie miał kto z nimi pracować. Z tamtych czasów holendrom pozostaje tylko wspomnienie świętej trójcy: Faasa Wilkesa, Abe Lenstry i keesa Rijversa. Pierwszy grał miedzy innymi w Interze Mediolan, drugi Interowi odmówił, gdyż najlepiej czuł się w swojej fryzji i dziś jest patronem stadionu S.C. Heerenveen. Rivers zarabiał w ST. Etienne a w latach osiemdziesiątych był trenerem reprezentacji. To u niego debiutowali Rijkard , Van Basten oraz Gullit.
Dziś Holandia jest jedyną z najlepszych drużyn w Europie. Najlepsze lata jednak ma jeszcze przed sobą.
Bardzo pamiętny mecz z udziałem Holandii odbył się w roku 1974, na mundialu. Holandia uległa Niemcom, lecz mimo to wicemistrzów w swoim kraju witano jako bohaterów.
Przez następne lata Holendrzy mieli okazje by nabawić się kompleksu niespełnienia. Byli wybierani najefektowniej grającym zespołem w kilku turniejach, ale w chwili próby okazywało się że w drużynie jest zwyczajnie więcej wodzów niż Indian. Wszyscy chcieli mówić brakowało osób do słuchania. Holenderscy piłkarze brylują w takich drużynach jak Chelsea Londyn, Barcelona, czy Real Madryt - my możemy jedynie pomarzyć o takich karierach polskich piłkarzy.

Niestety już tak zostało do dnia dzisiejszego, kiedy to ulegnie zmianie? Zobaczymy, czas pokaże.

Skomentuj